Tolerantie.

Hoe tolerant mogen we zijn? Hoe tolerant mogen we zijn om een foetus na vijf maanden zwangerschap de wereld in te sturen met een zeer beperkte levensverwachting.
Als tijdens de zwangerschap door een echoscopie de nekplooi van de foetus wordt gemeten en deze toont een verdikking, kan met een betrouwbaarheid van 90% het Syndroom van Down gediagnosticeerd worden. Als nader onderzoek aan de foetus aantoont dat de longen vocht verzamelen. Als na de geboorte in het ziekenhuis blijkt dat de baby nauwelijks in leven gehouden kan worden. Het Syndroom van Down wordt geconstateerd met de diagnose ‘gedurig zorgenkind’. Een hart operatie al vrij snel als noodzakelijk wordt geacht. Onder zorglijke levensomstandigheden de operatie slaagt. Dan mag de baby na vijf maanden het ziekenhuis verlaten.
Twee dagen later wordt de baby weer met spoed opgenomen.
De bady is nu zes maanden oud en in het ziekenhuis.

Dat laat je over je heen komen op de late zondagavond van zeven september door een programma van Kruispunt van RKK, na ‘Op zoek naar Joseph’ van de AVRO. De RKK presentator presenteert het programma zonder commentaar zowel aan het begin als aan het eind van het programma. Hij gaf wel aan dat veel echtparen de zwangerschap onderbreken onder gegeven omstandigheden, bij de diagnose van Syndroom van Down. Mijn vrouw en ik praten hier nog over na en hebben moeite met de situatie, want ‘Het zal je kind maar wezen!’.

Laten we eens twee stapjes terug doen, misschien kunnen we dan drie stapjes vooruit doen.
Mag je onder gegeven zwangerschapsomstandigheden het recht van de ouders respecteren, het kind geboren laten worden, als de ervaring leert dat de levensomstandigheden als uiterst marginaal mogen worden verondersteld? Is het gerechtvaardigd de vraag aan de ouders te stellen: ‘Zou jij zo willen leven?’ voorbeelden te tonen?
Het is op dit moment mogelijk om in het foetus stadium de levenskansen voor ‘normaal’ menselijk leven met een zeer grote waarschijnlijkheid te diagnosticeren. De huidige medische onderzoekstechnieken kunnen levensverwachtingen veronderstellen die algemeen door de medische wereld worden gedeeld. De ervaring heeft geleerd dat deze veronderstellingen zeer sterk de werkelijkheid representeren. De huidige medische technieken laten veronderstellen dat onder zeer marginale levensomstandigheden het leven in leven gehouden kan worden. Deze medische technieken kunnen aangesproken worden als verwacht mag worden dat het leven het leven opneemt en de verwachting mag worden gewekt dat een levenwaardig mensleven mogelijk is. Bij grote twijfel zou het toegestaan mogen worden dat het leven aan de natuur wordt overgelaten.
De natuur kan het leven laten ontstaan.
De natuur kan het leven laten beëindigen.