Een weg naar filosoof

Een weg naar filosoof, geeft een werkwijze om de filosoof in ons te ontwikkelen, als we dat willen. We stellen allemaal wel eens de vraag: ' Waarom ben ik mezelf en niet iemand anders?'. Dit soort vragen kan leiden tot: 'Inzicht in 'ons leven', het doel van de filosofie. Filosofie, wijsbegeerte, verlangen naar de waarheid van het 'zijn', waarheidsvinding van wat het geheel in beweging brengt.
Omdat de mens een drieheids wezen is, een werkende drieheid van: doen, voelen en denken, kan het zichzelf volgens drie parallelle lijnen evolueren tot filosoof. Langs de drie lijnen van activiteit, contemplatie en intelligentie.

Doen: altruïstische activiteit, oefenen in onzelfzuchtig handelen, practische onbaatzuchtigheid, met plezier dingen doen.
Leven is wat we doen en wat ons overkomt. Zich weten te bestaan, zich zelf zien.

Voelen: oefenen in intuïtief voelen (weten), meditatie, inspriratie, vertrouwen. Leven voelt zich nooit van te voren bepaald. Zichzelf op de schouder nemen, het eigen bestaan staande houden.

Denken: metafysica, oefenen in beredenerend denken, kennis, intellectuele. Leven is constant beslissen wat we gaan zijn, dus de toekeomst. Denken over het leven of over iets anders. Leven is vertoekomstiging, het is dat wat nog niet is.

De ontwikkeling langs de drie lijnen moet in bewuste harmonie plaatsvinden en elk element van de werkende drieheid moet ten volle, op gelijke schaal, tot ontplooiing worden gebracht. Als dat geschied ontstaat -het inzicht in ons leven- met als gevolg verandering in onszelf. Verandering van de drie elementen, (doen, voelen en denken) in onszelf. De verandering als gevolg van -het inzicht- voelt als een levende kracht, waardoor vol vertrouwen 'alles' tot stand gebracht kan worden.

Opmerking:
Doen, zonder voelen en denken leidt tot een catastrofe.
Voelen, zonder doen en denken leidt tot dromerijen.
Denken, zonder doen en voelen leidt tot inactiviteit.

Mir Dimad.
De ware filosoof moest net zo rationeel worden als Aristoteles, maar hem dan achter zich laten in een extatisch, verbeeldingsvol begrijpen van de waarheid.

Bertrand Russell.
Filosofie moet niet bestudeerd worden om definitieve antwoorden te vinden op de vragen die ze zich stelt, omdat het in de regel nooit geweten kan worden of definitieve antwoorden waar zijn, maar eerder omwille van de vragen zelf. Want die vragen vergroten ons begrip van wat mogelijk is, verrijken onze intellectuele verbeelding en verminderen de dogmatische zekerheid die de geest afsluit van bespiegeling. Maar de belangrijkste reden is dat door de grootheid van het universum dat de filosofie bestrijkt, ook de geest groot wordt en het vermogen krijgt om die eenheid met het universum te bereiken die het hoogste goed is.

 

Wetenschap	Filosofie	Theologie
Objectief	Subjectief	Creator
Kennis	Verwondering	Hoop
Verstand	Intuïtie	Geloven
Ervaring	Transcendent	Mystiek

Wetenschap richt zich op de wereld, het zijnde, de kosmos, het fysieke, de materie waar ervaringskennis wezenlijk is. Ervaringskennis die controleerbaar en (rechts)-geldig is ofwel verifieerbaar en valideerbaar. Het onderzoek geschiedt methodisch, waarbij het (statisch) proces het onderzoek stuurt, is object gericht zodat specifieke disciplines een oplossing kunnen verwerkelijken.

Filosofie richt zich op het geheel, het zijn, 'ons leven’ waar transcendente kennis wezenlijk is. Transcendente kennis, intuïtief weten en verwondering die invoelbaar is en niet van te voren bepaald. Een zoeken neer het wezen, het onzichtbare, waar niet aan te twijfelen valt, het onbeweeglijke. Filosoferen geschiedt dynamisch, onrustig, waarbij een sprongsgewijze zoektocht -van heden naar toekomst en verleden, vice versa en op en neer- mogelijk ons ‘zijn’, ‘ons leven’ in de wereld, inzichtelijk maakt. Een bewust worden in de wereld, een co-existeren.
Verwondering kan bevorderd worden door: het cultiveren van aandacht en concentratie, het leeg worden om beter gevuld te kunnen worden, het stil worden en stilstaan bij wat zich aandient.
Wijsheid is kennis van het onbeweeglijke. De ervaring van wijsheid, van onpersoonlijke waarheid, zal nooit geformuleerd kunnen worden; zodra men haar onder woorden brengt, lijkt het of haar natuur door deze beperking onrecht wordt gedaan.